sivri kalem

Üstünde yine ayyaş biri Altta acı çekerken çıkmaz sesi Hor kullanılır bedeni Hüzündür onun evi Pezevenklerin geçim kaynağı Kadınlığına giren acı kıymığı Şerefsizler yer kaymağı Üstte tepinenler yeryüzünün hayvanoğlu hayvanı Kaldırım olayım ez beni fahişe Gözlerinde neden yok neşe Seni kollarım ben büyük meşe Sen girmeyeceksin ateşe Sana acı verenleri affetme Onların bu davranışını insanlığa atfetme Biz seni seviyoruz ey fahişe Gözlerinde olsun artık neşe quk

Elinde kahve bardağı ile 38 dakika önce kırdığı tabaklara bakıyordu. Tabakları 2 saat önce misafirler getirmişti. Her zaman ki gibi onların yüzüne güldü ve onlar gittikten sonra onların malını da duvara vura vura kırdı. Çok rahatlatıyordu bu yaptığı.    Tabakların arasında kırmızı bir renk zemine doğru akıyordu.Biraz daha yaklaşınca kırmızı rengin aslında kan olduğunu farketti.Sinirden fark edememişti.Kahve bardağını tutan elleri kesik kesikti ve intikam gibi kanıyordu. Acı falan hissettiği yoktu, ama görüntü kirliliği oluşturuyordu kesik elleri.   Aklına 2 sene önce misafirlerin getirdiği televizyon geldi ve ayağa fırladı. Koşarak televizyonu söktü ve 5. Kattan sinirle yerçekimine bıraktı. Televizyon büyük bir korkuyla düştü ve ağzı burnu kanadı, sonra öldü.   Kadın mutlu bir şekilde kendi aldığı televizyondan belgesel izlemeye gitti. Ahmet Demir.